Kratak, nadrealističan film jednog od najkontroverznijeg režisera današnjice, Dejvida Linča. Cela priča se dešava u jednoj sobi između tri osobe obučene u kostime zečeva. Ne sećam se da je Linč napravio nešto otkačenije od ovoga.
Film je zamišljen kao svojevrsni „horor šou“. Radnja kao da se dešava na pozornici pred publikom, dok se u pozadini povremeno čuju smeh poput onog u humorističkim serijama. Sve ovo pomešano sa napetom i mračnom atmosferom, kao i bizarnim dijalozima aktera izaziva kod gledaoca čudan osećaj, zbunjenost i nepredvidivu emotivnu reakciju.
Kod Linča nema sredine. Ili vas oduševi ili vam se uopšte ne dopadne. To važi i za ovaj njegov malo poznat 50 minutni film.
„Jedne noći sam sanjao da sam leptir, koji sanja da je čovek.
I kada sam se probudio, nisam znao da li sam leptir koji sanja da je čovek ili čovek koji je sanjao da je leptir… “
Čuang-cu (369?-286? pre n.e.)
Odličan film Giljerma del Tora (Guillermo del Toro), koji prati dešavanja u fašističkoj Španiji 1944. godine očima jedne devojčice. Ona odlazi sa majkom da živi kod sadističkog očuha gde, okružena suruvom realnošću, počinje da sreće bića iz njenih bajki.
Film je dobitnik 3 oskara i preko 60 drugih nagrada i priznanja. Proglašen je za najbolji film 2006. godine u izboru Nacionalnog udruženja filmskih kritičara USA.
